సమర్పణ

కొలిచితి నే పరమేశుని
పిలిచిన నా పెదవులరిగె పిలిచీ పిలిచీ
తలపున నిలిపితి నతనిని
తల కోవెలగా మలచితి తన్మయ మందీ

తుడిచితి నాతని పదములు
కడవలు నిండిన జలములు కన్నుల గారన్‌
వడివడి కరిని బ్రోవు వి
భుడొకింత కరుణనుజూపి భువికి దిగడే?

కరుణా మయుడని జెప్పిరి
పరుగున వచ్చునని కూడ పలికిరి పిలవన్‌
కరములు మోడ్చితి పిలిచితి
కరగడు కనికరము కలిగి కదలడు కావన్‌

ఓర్చితి బాధల నెన్నియొ
కూర్చితి గద అశృ కవితల కుసుమము లెన్నో
చేర్చితి కరములు ఒకటిగ
నేర్చితి నీవే విభుడని నే దాసుడనిన్‌

ఎరిగితి గద నీ గొప్పలు
కరిగిన నా మనసు తమరికర్పించితిగా ?
దొరికిన వాహన మెక్కుము
దరి జేరుము వడిగ గావ ధరణీ నాధా !!

పల్లె సాయంత్రం -- చివరి భాగం

ఇల్లొది లిన ఆకర ణం
పిల్ల, అలిగిన మునసబు పెళ్ళాము గోడు
తల్లిని గొట్టిన కొడుకులు
కల్లుగు డిసెలో నదాగి కలిసిన అయ్యా

వదలని లాకుల కధనం
కదలని అల్లుని ఘనతలు కరగని అప్పున్‌
చెదిరిన కూతురు పెళ్ళియు
బెదిరిం పులసె ట్టిమాపు బకాయి కోసం

గాదెలొ ఎలుకల బాధలు
వీధిలొ వెలుగుట మరిచిన విరిగిన దీపం
సోదిలొ వచ్చిన తాతలు
రోదన మిగిలిన మరదలి రోకటి పోరూ

ఈవిధి ఒకటా రెండా
కోవిదు లుగదమ రి అచట కొల్వగు వారున్‌
వావివ రుసలుగ లుపుదురు
జీవిత పాఠము లునేర్పు జీవులు వారే

తీర్పులు జెప్పుదు రక్కడ
నేర్పుగ పలుకుతు జనులకు నేర్పుతు నీతిన్‌
ఓర్పుగ జేరిన పెద్దలు
చేర్పులు జేతురు నడవడి చేరిన సభలో

పల్లెలు వెనకన వదులుతు
కొల్లలు గయువత నగరపు కొలువులు జేరీ
మెల్లగ మరవగ, పల్లెలు
చిల్లర పెంకుల బరువుకు చిత్తయె నకటా

మోడయి మిగిలిన కూడలి
బీడయె నాకూ డలిసభ బీదగ జూస్తూ
తోడయె మేకలు కుక్కలు
ఆడకు చెప్పగ తమతమ ఆకలి అరుపున్‌

పల్లె సాయంత్రం -- మొదటి భాగం

పల్లెన ఓసాయంత్రం

చల్లని వాతావరణము చర్చల సమయం

అల్లరి పిల్లల పరుగులు

మెల్లగ గుమిగూడు ఊరి మిగిలిన వారున్‌

చర్చకు అంటూ గుడిలో

అర్చన ముగియగ అక్కడ ఆగిన అయ్యా

ఖర్చుల లెక్కలు తేలగ

వచ్చిన సొమ్మును బిగించి వణికుడు సెట్టీ

దుక్కిని దున్నగ అలసియు

ఎక్కిన బండీ నొదిలిక ఎడ్లను కడుతూ

అక్కడ జేరిన వారిని

ఒక్కరి నొదలక అడిగిన ఓరిమి రైతూ

రాజా ధిరాజు నంటూ

బాజా లూదే జనాలు బరువై పోగా

లూజుగ అంగీ తొడిగిన

జాజుల రాయుడు కరణము జాతర గొచ్చే

పిలుపులు అందిన కొందరు

పిలవక నేచే రుజనులు పిలుపుల వారూ

తలపని కొచ్చిన వారూ

తలవక నేజే రువారు తలమున్గోరూ

పకపక లాడుతు కొందరు

తికమక పడుతూ జనులను తిట్టే వారూ

ఒకమా టవినం డంటూ

ఇక ఇటు నేరా ననుచునె ఎగిరే వారూ

పట్టా లుమరిచి ఇంజను

చుట్టా లనుజూ డ ఆగి చూసిన రీతిన్‌

చుట్టెట్టి నోటి లొపొగలు

చుట్టూ రాఊదెవారు చూస్తుం డంగా

ఇక చుక్కే సేవారూ

ఒక పెగ్గే అనుచునె ఓపీపాలే

పుకదులు కుండలు, చివరగ

నొకమూ లపొరలు తుమత్తు నొదలని వారూ

జాతర గదవా రిసభలు

ఖాతరు చేయరుగ ఇంటి కాంతల పిలుపే

చేతులు అస్సలు కదలవు

కోతలు మాత్రం దుముకును కోటలు ఎన్నో

(సశేషం .. )

జులాయి - కందం

చల్లని ఓ సాయంత్రం
మల్లెలు జడన దురిమినొక మగువను జూస్తూ
మెల్లగ మాటాడ బోతిని
నల్లని తనకన్ను గీటి నిలకడ నిలవన్‌

చెంతకు పోగా నవ్వుచు
వింతగ నన్నామె చూస్తు వివరము అడిగీ
దొంతరులుగ నవ్వి పలుక
చింత పులుపు టెంకె నోటి చివరకు తోసెన్‌ !!

తెల్లని కన్నుల చిన్నది
చల్లని చెక్కిలి మెరవగ చవులూరిస్తూ
మెల్లగ నోరాడించగ
వెల్లువ కాగా తపనలు వెళ్ళితి దరికిన్‌

మెల్లగ జేరి తనకడకు
తెల్లని నా పలువరసను తెల్లము జేస్తూ
సెల్లుని ఆపిన ఆమెను
ఉల్లము చల్ల బడగ గంటి ఉస్సూరంటూ !!

పలుకులు బంగా రమయెగ

పలుకులు బంగా రమయెగ
చిలకగ బాధలు యెడదన చెలమలు నిండన్‌
చెలి కిను కొదలక పలకక
కలవర తలొన న్నుముంచె కనికర మొదిలెన్‌

పదముల బడితిని చివరకు
యెదగా నమువిన్నవించి యర్ధించితినే
కదలక ఉన్నను చివరకు
మదికర గగనా తొపలికె మధువులు ఒలకన్‌

అధరము లొలికిన పదములు
మధురము గమదిని తగిలెగ మల్లెల రీతిన్‌
మధనము చీకటి వీడెను
ఉదయపు వెలుగులు ఇమిడెను హృదయము నిండా

కల

మది తలుపులు తీసిన కల
యది గదిగో కనుల వెనక ఎగిరెను కధగా
అది ఆడె నిదుర చివరన
పదిలం గాతా టి చివర పతంగు లాగా

మెరిసిన కలేల నిలవదు ?
కురిసిన వానవ లెజేరు కలతల పల్లం
మురిపిం చినకలొ కటైన
మరుగవ కమిగుల కలతలె మిగులును అకటా

గతమొక కలయని జెప్పిరి
పితలా టకమిపు డువచ్చె పిలవక వచ్చే
కతలతొ నిదురా విరయెను
చితుకుల యికనులు వెలుగెను చింతలు పెరిగే

ఆశలు

పగ్గములు ఎరుగనాశల
మగ్గము లొలికిన వలువలు మనసుకు తొడిగీ
బుగ్గవగవి గుండె చెదిరె
నొగ్గితి నాతలనజునకు నొప్పక గాయం

ఆశలు జారెను భూమికి
ఈశుని జటలకు ఉరికిన ఈప్సిత జలగా
నాశము చెందిరి మనుషులు
లేశపు మాత్రపు పటిమయు లేకనె ఇలలో‌